Ik heb een aantal gedichten, die ik erg mooi vind en soms ook erg herkenbaar! Daarom wil ik ze met jullie delen
Sotto Voce
Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden,
en niet het snijden doet zo'n pijn
maar het afgesneden zijn.
Nog is het mooi, 't geraamte van een blad,
vlinderlicht rustend op de aarde,
alleen nog maar zijn wezen waard.
Maar tussen de aderen van het lijden
niets meer om u mee te verblijden;
bijeengehouden door wat pijn
en groter wordend met de tijd.
Arm en beschaamd zo arm te zijn.
M. Vasalis.
De maan glijdt langs de ruiten
De maan glijdt langs de ruiten
En blikt mij vragen aan.
‘Wat moet dat, bleeke zanger, -
In uw ooghoek glinstert een traan?’’
Zo glijdt de maan zelf niet waart
‘K zou zeggen: loop naar de maan. –
Wat mijn oog doet glinsteren,
Dat gaat er geen schepsel aan.
Piet Paaltjens
Ik wou
Ik wou
dat ik
eens niets
zou willen
Maar ach
dat lukt
me niet
zo gauw
Ik wou
dat ik
eens helemaal
zou
verstillen
Maar ach
niets willen
begint al
met
ik wou
Toon Hermans
Vlinders
Zoals de zachte nachtgeluiden
stil komen dwalen in je droom
raken gedachten je soms aan.
Dat moeders ook dood kunnen gaan.
Dat vaders ook wel eens kunnen huilen
En dat je nooit weet wat er komt.
Hoe kun je een gedachte laten zwijgen?
Het zijn net vlinders: kun je vlinders slaan?
Je wilt gewoon dezelfde blijven
En dat er niemand weg zal gaan
Johanna Kruit
